Մենք ﬔզ ոչ ﬔկից չենք գերադասում,
Բայց ﬔզ էլ գիտենք՝
Մեզ ՀԱՅ են ասում։
Եվ նչո՞ւ պիտի չհպարտանանք...
ԿԱ՛ՆՔ։ՊԻՏԻ ԼԻՆԵ՛ՆՔ։ՈՒ ԴԵՌ ՇԱՏԱՆԱՆՔ...

PROUD TO BE AN ARMENIAN!!!

Ա՛խ, իմ հայրենի՜ք...
Դու՝ Հազարամյա իմ ազգանո՜ւնը,
Ես ոչի'նչ, ոչի՜նչ քեզ տալ չեմ կարող,
Ինչ էլ տամ՝ կրկին տվածդ էմ տալիս:
Ա՛խ, իմ հայրենի՜ք...
Մինչեւ իսկ չունեմ պարտքի զգացում.
Ես ոտքից գլո՜ւխ քո պարտքն եմ որ կամ:
Ա՛խ, իմ հայրենի՜ք...
Ես կյանքիդ համար կյանքս չեմ տվել՝
Ես չեմ մասնակցել եւ ո՛չ ﬕ մարտիդ,
Բայց կես քայլ անգամ չեմ արել կյանքում,
Որ քեզ չբերի։
Ա՛խ, իմ հայրենի՜ք... Պ. ՍԵՎԱԿ


ՀՈԳՈՒ ԱՐԱՏՆԵՐԸ ՆՄԱՆ ԵՆ ՄԱՐՄՆԻ ՎԵՐՔԵՐԻՆ՝ ՈՐՔԱՆ ԽՆԱՄՔ ՏԱԾԵՆՔ ԲՈՒԺԵԼԻՍ֊ ԱՑՆՈՒԱՄԵՆԱՅՆԻՎ ՍՊԻ Է ՄՆՈՒՄ֊ ՈՐԸ ԿԱՐՈՂ Է ԱՄԵՆ ՎԱՅՐԿՅԱՆ ԲԱՑՎԵԼ։